آزادی بیان؟؟ در اروپا!!!

   سلام و درورد دارم خدمت دوستان!

               چندی پیش مسُله حجاب دختران و زنان مسلمان در پارلمان فدرال مطرح شد. خانم بایشاپ می خواست قطعنامهُ را در مورد منع قراردادن حجاب زنان و دختران مسلمان در مکاتب دولتی و دفاتر و دستگاههای دولتی به تثبیت رساند. خوش بختانه ایشان در این اقدام کاملاً غیر دموکراتیک اش ناکام گردید. در این راستا من هم نامهُ نوشتم به یکی از روزنامه های دولتی که واقعاً تصور  هم چون جنجال های در قبال آن نداشتم که با آن بر خلاف تصورم برخوردم. این هم متن نامه و از دوستان خواهان قضاوت هستم .

Dear Editor

 

 I am writing to you about the very fundamental issue of banning the hijab in public schools, which has been the point of argument for the last two months. It has made me think about the crucial consequences of this suggestion, which was made by Ms. Bronwyn Bishop a liberal MP.

 

 Initially, president Chiraq proposed the controversial ban in France. This lead to the division among the different religious groups in France, though they wanted cohesion and tolerance. The criticism was that conspicuous religious symbols such as the hijab are divisive, due to being easily recognised.  This suggests that obvious religious symbols, such as Muslims headscarves, Jewish skullcaps or Christian crosses, create prejudice, intolerance and discrimination among the people. In reality people use symbols for their identity, faith, survival and guidance. In fact Hijab is more than wearing a piece of cloth, it is the spiritual protection from sins and corruption. 

 

In conjunction with the French decision to outlaw the wearing of Islamic headscarves in state schools and public places, banning the hijab in a tolerant, multicultural and fair-go society as Australia would be divisive and a step towards demolishing human rights. It should be pointed out that there are many other conspicuous symbols existing in our society, which could destabilise a democratic society and creates fear such as the bikies having their own very visible violent symbols. The point is that why don’t our MP’s back a push to regulate their behaviour instead of attacking a particular religious group?

 The suggestion to ban the hijab deliberately encourages religious and cultural separation and hatred in the multicultural society of Australia, rather than acceptance and improving the relation among the different religious groups. Indeed, we need integration, harmony and understanding the principles of all the religions existing in the country.

 

All in all, there is no room for decisions that gives credit to intolerance, selfishness and separation in a modern democratic society like Australia where everyone should be equal before the law. We must join our voices to stop prejudice and discrimination and improve cohesion and harmony, and learn to tolerate the diversity of religious and cultural groups because it is the test of confidence in our own identity.

 

 

Besmellah Rezaee               

 

امروز نو بهار است

امروز نوبهار است‌، ساغركشان بياييد

 

گل‌، جوش‌ِ باده دارد، تا گلستان بياييد

 

در باغ‌، بي‌بهاريم‌; سيري كه در چه كاريم‌

 

گلباز انتظاريم‌، بازي‌كنان بياييد

 

آغوش آرزوها از خود تهي است اينجا

 

در قالب تمنّا خوش‌تر ز جان بياييد

 

جز شوق راهبر نيست‌، انديشة خطر نيست‌

 

خاري در اين گذر نيست دامنكشان بياييد

 

فرصت شررنقاب است‌، هنگامة شتاب است‌

 

گُل پاي‌درركاب است‌، مطلق‌عنان بياييد

 

گر خواهش فضولي است‌، جز وهم مانعش كيست‌؟

 

باغ است‌، خانه‌اي نيست تا ميهمان بياييد

 

امروز آمدنها چندين بهار دارد

 

فردا كه‌راست امّيد تا خود چه‌سان بياييد؟

 

اي طالبان عشرت‌! ديگر كجاست فرصت‌؟

 

مفت است فيض صحبت گر اين‌زمان بياييد

 

بيدل به هر تب‌وتاب ممنون التفاتي است‌

نامهربان بياييد، يا مهربان بياييد

          شاد روان بیدل 

سال 85 را برای تمام دوستان و بازدید کننده گان تبریک عرض میدارم

سال نو یک بار دیگر فرا میرسد!!!

                 آغوش ها باز باید کرد و یک بار دیگر پیام هایی دلنشین نوروز ۸۵ را با آرمان و ارادهُ راسخ به قلب ها سپرد.

               پیام نوروز پیام دوست داشتن و دوستی، صلح و صفا، آزادی و برابری و عشق ورزیدن است.

      سال نو را با تمنیات نیک برای تان تبریک عرض میدارم.

                                                      سر بلند و پیروز، پاینده و تابنده باد!

                 

                             

8 مارچ روز جهانی زن بر زنان آزادهُ جهان مبارک باد!!!

 

 ‌              Woman's Day Special

March 8, International Women's Day 

It is interesting to note how certain social movements take on colorful dimensions over the years. For instance, March 8th is a red letter day in the history of career women who struggled hard to gain better working conditions and fair wages. The day marks a milestone in the path of persevering women who financially support their families through hard labor. United, powerful and persistent struggle won them decent working atmosphere and better salary. The anniversary of this momentous achievement began to celebrated every year, initially by the working women alone. Gradually the day began to mean a day of celebration and felicitation for all women throughout the world. 

Happy International Women's Day! Hip, hip, hurray!

قبله ی خورشید ، زادگاهم کوهساران است

 

 

زادگاهم  کوهساران است

با عقاب هم آشیانم

            کوهساران چون نگین کهربا در قلب انگشتر غنوده است.

زادگاهم کوهساران است

با عقاب هم آشیانم

                 کبک و آهو را زمن هرگز  گریزی نیست.

کوهساران دره  در  دره

صخره بر صخره،

رودهای خشمگین از دره ها جاریست،

                قبله ی خورشید  در شام و سحرگاه کوهساران است.

زادگاهم کوهساران است ،

در بهاران خنده ی گلهای وحشی ،

تُندر آگند از خشم ،

هیبت رود خروشان  ،

در نهادم زنده مسازد قصه ای را ،

                          قصه و حماسه ی دیرین و پارین را .

زادگاهم کوهساران است ،

پیکرم چون سنگ هایش ،

خون من چون رودهایش،

خشم من چون آذرخشش ،

همتم چون صخره هایش ،

لطف من چون بادهای مملو از عطرش ،

                        خنده ام چون خنده ی گلهای دامانش.

زادگاهم کوهسارن است

کوهساران سینه ی اسرار تاریخ

در جبین سن سنگش،

نقش بسته جمله ای زیبای زیستن:

                 "هان !

                   در دیار زیستن ها ،

                        قطره ها و چشمه ها  رود خروشان آفریند !"

آری !

کوهساران سینه ی اسرار تاریخ است

قبله ی خورشید در شام و سحرگاه کوهساران است

کوهساران چون نگین کهربا در قلب انگشتر غنوده است.

                                                              

                       علی کریمی

                                     14 جوزای 1369- جاغوری

توشه شیفته ام...........

 

_{رهروا ! راه دراز است}

_{کوله بارت سنگین !}

  

   _{ترسم از لحظه ای حساسی سقوطی که به صد ننگ خریدار شوی ،}

                                                             _{و به منزل نرسی}

 

_{رهروا  راه دراز است}

_{راه این بادیه بس پیچ و خم و طوفانی است !}

                            

                                       _{سفر عشق ترا توشه نیاز است}

 

_{توشه از خوان دل انگیز بهاران بردار ،}

_{تا به سر منزل مقصود رسی:}

 

_{دانه ای از شبنم:}

                    _{که نمایانگر رنگ عشق است}

_{قطره ای از باران:}

                      _{که نشان ز شفا فیت عشق است}

_{برگ گل از لاله:}

                     _{که پیام  روشن  و رویش عشق است}

_{نغمه ای از بلبل:}

                     _{که فغان دل  شوریده ی عشق است}

_{دسته ای از گل سرخ:}

                        _{که کتابی همه افسانه ی عشق است}

 

_{همه را}

_{همه را  در نفس باد سحرگاه بپیچ}

_{و به کولت بگذار،}

_{سپس آنگاه رهت را}

 

                       _{تا به منزلگه ی موعود بپوی}

 _{وپیامت که همه هاله ای از صلح و صفا ست}

 

                        _{واژه ای از مهر و وفاست،}

                         _{به رخ خسته ای هر خسته ی جنگ ،}

                         _{به لب تشنه ای هر تشنه ی صلح ،}

                                                      _{به دیاران ،}

                                                      _{به جهان ،}

 

                                                          _{زمزمه کن !}

                             _{علی کریمی}

                                       _{میزان 1369 خورشید- جاغوری}

 

 

شاعر و عارف که دیوانه می پنداشتن او را.....

این را هم حتماً بخوانید!!! اگر چه جو و گندم را قاتی کره ام.

To:  The Secretary General of the United Nations Organization, United Nations Commission on Human Rights, European Union Heads of State, Members of the European Parliament

1- On September 30th, 2005, 12 caricatures of the Prophet Mohammad were published in a Danish newspaper (Jyllands Posten). These caricatures were then republished in other magazines in Germany, Austria and France.

2- However, according to the International Convent on Civil and Political Rights that was ratified by General Assembly resolution 2200A (XXI) of 16 December 1966 and entered into force 23 March 1976, these actions are considered crimes and in violation of international law.
The 2nd paragraph of article No. 20 of this covenant states: "Any advocacy of national, racial or religious hatred that constitutes incitement to discrimination, hostility or violence shall be prohibited by law."

3- Therefore, both as Muslims and 1.5 billion of the 6 billion citizens of the global community, we ask the United Nations Organization and the leaders of the world, in particular the European politicians who supported the Danish newspaper paper and delayed enforcement of international law, including the International Covent on Civil and Political Rights, Declaration of Principles on Tolerance and the Universal Declaration of Human Rights to investigate our complaint and judge those who committed this crime in a proper international legal tribunal.

4- We Muslims do not seek violence. According to our religious beliefs, the humanity of a person remains incomplete unless he is free and we hold the conviction that according to this saying of Imam Ali we are obliged to: “Be kind to people! Because if they are not your brothers and sisters in religion, they surely are your brothers and sisters in creation."
In a world increasingly moving toward hatred and division, wherein ideas like peace, tolerance and friendship among nations seems quite fragile, it is your duty to keep your sworn commitments that you believe in the shaping of an equal world, free of war and discrimination. We hope you prove to us that you respect us as we respect you as equal, intelligent and civilized humans. Thank you for taking the time to read this.

                                     Regards.

           

 

تحقیر می شدم...

تحقیر می شدم که تو قدّ جهان شدی
با روح بغض کرده ی من مهربان شدی

 

سرما گرفته بود دو دست مرا که تو
در این دو قطب یخزده آتشفشان شدی

 

روح مرا سکون غریبی گرفته بود
دریا شدی و باد شدی، بادبان شدی

 

تسخیر کرده بود مرا دست های خاک
تو آمدی و بال مرا آسمان شدی

 

چیزی نداشتم همه از دست رفته بود
اما برای من تو زمین و زمان شدی

 

پس من تمام وسعت خود را دعا شدم
شاید تو مستجاب شوی، ناگهان شدی ...

 

فرقی نمی کند که به هم می رسیم یا ...
در سینه ام برای ابد جاودان شدی!

                         شعر از:   ( رضا اربعين)

دوستان مرا یاری کنید تا بهتر بتوانم خدمت تان برسم

از همهء دوستان و بازدیدکننده گان وبلاگم تقاضا میکنم نظرات ارزندهء شان را راجع به سولات که در اخیر متن گذشته ام یاد آور شده بودم لطف کنند. این هم ذکر مجدد پرسش ها:

  آیا به نظر شما نشر کاریکاتورهایی حضرت محمد یک اهانت به شخصیت آن بزرگوار و بشریت است؟

   در مورد آزادی نشر و بیان چه نظر دارید؟

آیا نشر کاریکاتورهایی از بودا و عیسی در روزنامه های اروپایی اینقدر شور و ولوله با خود داشت؟

آیا فکر میکنید عکس العمل خشونت آمیز مسلمانان در این مورد به جا ،معقول و منطقی است؟ اگر نه چه پیشنهاد دارید؟

در مورد این گفتهء  مسیح که سلام خدای محمد بر او باد در انجیل متا می فرماید:

" آن که دشنام می دهد پیش از آن دشنام خورده است, آن که زخمی می زند پیش از آن زخم خورده است"  چه نظر دارید؟

            

 منتظر جوابات منطقی دوستان هستم!

کاریکاتورهایی حضرت محمد(ص) و آشوب و شورش در چهار گوشه، جهان!

احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی بهتر است

رئیس کنگره بین المللی یهودیان معتقد است که تعبیر آزادی بیان توجیهی برای ترسیم کاریکاتور اهانت آمیز به نبی اکرم(ص) نیست.از سوی دیگر احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی بهتر است.

به گزارش خبرنگارگروه دین و اندیشه"مهر"، ادگار برونفمان رئیس کنگره بین المللی یهودیان به دنبال انتشار کاریکاتور موهن نبی اکرم (ص) اظهار داشت: علیرغم اینکه آزادی بیان و آزادی عقیده از حقوق انسانی است اما این دو مسئله در قضیه کاریکاتور اهانت آمیز به نبی اکرم (ص) که در روزنامه جولند پستن دانمارک منتشر شد، خشم و غضب مسلمانان را برانگیخت. زیرا احترام به اعتقادات دینی و آموزه های مسلمانان را رعایت نکرد.

ادگار برونفمان معتقد است که این مسئله تنها مختص به امروز نیست بلکه در طول تاریخ، جهان اسلام با آن مواجه بوده است. این در حالی است که  اسلام مانع به تصویر کشیدن و ترسیم از پیامبر اکرم(ص) می شود.

به گزارش خبرگزاری العربیه به نقل از روزنامه " الحیاة" چاپ لندن، وی افزود: اما به دنبال احترام به یکدیگر و مسئله حقوق بشر این سؤال پیش می آید که آیا احترام به اعتقادات دینی و آداب و رسوم دیگران شامل حال مسلمانان نمی شود و نباید به آنها احترام گذاشت؟

برونفمان یاد آور شد: کلمه" احترام" بر "تسامح"  برتری دارد؛ زیرا تسامح را  یک نفر نسبت به دیگران انجام می دهد و آن فکر مثبت و سازنده ای به اندازه احترام نیست، زیرا احترام گذاشتن عملی متقابل است و دو جانبه، اما به دنبال ترسیم کاریکاتور اهانت آمیز مذکور توهین به همه مسلمانان شده است.

ادگار گفت: شناخت ادیان به منظور احترام به آنها و اعتقادات دینی آنها لازم و ضروریست و شرط اول برای احترام گذاشتن به انسان است.

تعبیر آزادی بیان توجیهی قانع کننده برای حل این موضوع یعنی مسئله کاریکاتور نیست و از سوی جهان اسلام و عرب نیز مخالفانی دارد، زیرا احترام به رهبر دینی آنها را زیر سؤال برده است. از سوی دیگر احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی برترو نیکوتر است. 

برونفمان افزود: حتی توهین به کتاب مقدس توهین به خود ما به شمار می رود، بنابراین تفاوتی ندارد که هتک حرمت به قداست قرآن باشد یا تورات یا انجیل یا مکان مقدس یا شخص محترم، همه اینها بی احترامی و زیر پا گذاشتن حقوق دیگران را به دنبال دارد و احترام متقابل باید در چارچوب همه مسائل باشد.

وی با اشاره به اقلیت مسلمان دانمارک تصریح کرد: آنها با درایت کامل خشم وغضب خود را اعلام کردند، زیرا مهاجران در جوامع میهمان باید متحد باشند، چه مسلمان چه یهودی چه مسیحی و هویت، اعتقاد، عادت و دین خود را حفظ کنند البته برای مهاجران یک کشور سخت است که این امر را محقق کنند ولی جز با اتحاد و همبستگی نمی توانند این هفد را محقق کنند.

وی اشاره کرد: مسلمانان، مسیحیان و یهودیان همه فرزندان ابراهیم (ع) هستند و واجب است که مشترکات دینی را بین خود بشناسند و با یکدیگر متحد و همسو عمل کنند.

ما نیازی به قانونی جدید نداریم بلکه تنها باید بر خودمان، آداب و رسوم و آئینهای خود مقید باشیم و کاری انجام ندهیم که دچار  بحران  شویم؛ زیرا همه ادیان الهی و آسمانی ما را به احترام گذاشتن به حقوق یکدیگر فرا می خوانند.

      برگرفته شده از سایت خبرگزاری "مهر"

          در پیرامون موضوع فوق از همهء دوستان و بازدیدکننده گان وبلاگم تقاضا میکنم نظرات ارزندهء شان را بدهند و به این سولات توجه شود:

  آیا به نظر شما نشر کاریکاتورهایی حضرت محمد یک اهانت به شخصیت آن بزرگوار و بشریت است؟

   در مورد آزادی نشر و بیان چه نظر دارید؟

آیا نشر کاریکاتورهایی از بودا و عیسی در روزنامه های اروپایی اینقدر شور و ولوله با خود داشت؟

آیا فکر میکنید عکس العمل خشونت آمیز مسلمانان در این مورد به جا ،معقول و منطقی است؟ اگر نه چه پیشنهاد دارید؟

در مورد این گفتهء  مسیح که سلام خدای محمد بر او باد در انجیل متا می فرماید:

" آن که دشنام می دهد پیش از آن دشنام خورده است, آن که زخمی می زند پیش از آن زخم خورده است"  چه نظر دارید؟؟؟

خودزنی و زنجیرزنی در عاشورا

 

        راستی شنیدم نحوه عذا داری در کشور همسایه ما ایران امسال فرق کرده است، بهتر است بگویم متمدن‌تر شده است. مثلا شرکت خانم‌ها در جلسات مردانه بسیار چشمگیر بوده است.
چند روز پیش عکسهای را دیدم که در میان جوانان عذادار خودبزن و زنجیر بزن، خانمهای نیز به چشم میخوردند که در حال خودبزن و زنجیر زدن بودند.
راستی این عمل با سادیسم چه فرقی دارد؟
از نظر من خانمها نباید حتی سینه بزنند. بهتر است بگویم با مشت و یا پنجه به سینهءشان نکوبند.
از نظر مولویها افغانی و ایرانی: بهتر است خانمها در خانه عذاداری کنند و اگر حقوق بشر مراعات شود مساجد مخصوصی برای زنان ساخته شود و بارخوان و واقعه‌خوان هم باید زن باشد، چون شیطان همیشه در کمین است. فی المثال اگر یک بارخوان جوان مذکر  با صدای زیبایش در مجلس زنانه واقعه‌سرای کند، امکان دارد دخترهای جوان از راه اصلی شان منحریف شوند، بجایی انکه به حسین و واقعه کربلا فکر کنند به صدای بارخوان دلبند میگردد. و امکان دارد بعد از ختم مجلس، دخترانیکه شیفته صدای مرد مذکور شده باشند در راه رو و یا در پیاده راه ها منتظیر بمانند تا بارخوان از جلسه بیرون آمده و دنبالش کنند.

راستی مردم ایران در عذاداریها از دُهل استفاده می‌کنند. بهتر نیست در افغانستان از تبله استفاده کنند؟ گرچه ما دُهل هم داریم که بیشتر به درد آتن می خورد. ناگفته نماند که صدایش طربناکتر از زیر بغلی است.
فکر کنم عذاداری باید در مساجد برگزار شود نه در سرکها. اگر عذاداری به سرکها کشیده شود نتیجه اش عین گفتار مولویها خواهد شد.
عیب دیگری هم دارد و آن این است که از کیفیت اصلی‌اش کاسته میشود به نمایش بیشتر میماند. آنوقت هر جوان زنجیرزن از شکافهای زنجیر چشمانش خیره به دنبال کسی میدود که به شکار در عطش است. آنوقت است که عذاداری بر شخص عذادار حرام میشود.
عیب دیگری هم دارد، آن این است که سرکها کاملا مسدود میشود اگر موتری حامل یک بیمار در حال مرگ، جهت راه یافتن به شفاخانه آرنگ سر دهد، زنجیر زنان و نوحه‌سرایان کربلا، از این عمل راننده خشمگین شده و این عمل را اهانت به امام حسین می‌دانند. بلافاصله در یک حمله سریع از طرف عذاران، اول راننده و بعد بقیه سرنشین همرا با شخص بیمار، جان شان را در راه آرنگ تسلیم میکنند. موتر بیچاره هم بصورت بیرحمانه تکه پارچه شده طیر، گیربکس، شاه‌پت، داشبورد، سلیندر و در اخیر اسکلیت موتر هم باقی نمی‌ ماند.
ضرری هم به دولت دارد هم از لحاظ امنیتی و هم مختل شدن نظم در جامعه و بروز خشم و نفرت در میان مردم.

راستی خوب است در افغانستان از شمشیر، کارد و چاقو در مراسم عذاداری استفاده نمیشود و شاید هم کسی بلد نباشد امکان دیگری هم هست که شاید متمدنتر باشند. ورنه چه صحنه‌های وحشت‌آوری می‌بود.

سخن اخیر:
من قصد بی‌احترامی به کربلا و امام حسین را ندارم و قصد اصالت دادن به دستاوردهای دنیای مدرن را هم ندارم اما با ین سطح از فهم و شعور انسانهای روی زمین هم مخالفم. فکر کنم این نوع اعمال وقیحانه در هیچ جای از این کرهء زمین هم نقش نخواهد داشت. علت این نوع رفتارهای غیر انسانی در کشورهای افغانستان، پاکستان، ایران، عراق و لبنان را به جز فقر تعقل در آن چیزی دیگری قابل سنجش وجود ندارد.
عکسهای را که می بینید نمونهء از همین نوع برخورد ها است.
متاسفانه خرافات و انحرافات آنقدر به ابعاد وسیعش رشد کرده است که اصالت عاشورا بکلی محو شده است. باز هم خدا را شکر، کمی امیدواری به آینده وجود دارد چرا که مشکلات مردم افغانستان در این حوزه ها نیست.
این روزها با خود در اندیشه ام که این کجرویها ناآگاهانه و تقلید کورکورانه تا کجا ما را خواهد برد؟ فکر می‌کنم دیگر کار از کار گذشته است، خرافات به درجه اعلایش رسیده است حتی راه تعقل را هم بسته است. میترسم آخیرالامر به جای برسد که دین و ایمان در انزوای کامل قرار گیرد. و آنوقت باید به دین جدید و رسول جدید انتظار کشید.

سخن آخیری آخیر:
حسین خونش را برلوحه تاریخ زمان ثبت کرد و مردانگی و وفاداری و زیر بار نرفتن را به انسان‌ها آموخت. و آموخت که انسان موجودی‌ است آزاد. حسین نه تنها مربوط به شیعه‌های عراق، افغانستان، ایران، پاکستان و لبنان است بلکه به انسان‌های آزاده است. آنانیکه می‌خواهند آزاد بیاندیشند و آزاد زندگی کنند. روحش شاد