دوستان مرا یاری کنید تا بهتر بتوانم خدمت تان برسم

از همهء دوستان و بازدیدکننده گان وبلاگم تقاضا میکنم نظرات ارزندهء شان را راجع به سولات که در اخیر متن گذشته ام یاد آور شده بودم لطف کنند. این هم ذکر مجدد پرسش ها:

  آیا به نظر شما نشر کاریکاتورهایی حضرت محمد یک اهانت به شخصیت آن بزرگوار و بشریت است؟

   در مورد آزادی نشر و بیان چه نظر دارید؟

آیا نشر کاریکاتورهایی از بودا و عیسی در روزنامه های اروپایی اینقدر شور و ولوله با خود داشت؟

آیا فکر میکنید عکس العمل خشونت آمیز مسلمانان در این مورد به جا ،معقول و منطقی است؟ اگر نه چه پیشنهاد دارید؟

در مورد این گفتهء  مسیح که سلام خدای محمد بر او باد در انجیل متا می فرماید:

" آن که دشنام می دهد پیش از آن دشنام خورده است, آن که زخمی می زند پیش از آن زخم خورده است"  چه نظر دارید؟

            

 منتظر جوابات منطقی دوستان هستم!

کاریکاتورهایی حضرت محمد(ص) و آشوب و شورش در چهار گوشه، جهان!

احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی بهتر است

رئیس کنگره بین المللی یهودیان معتقد است که تعبیر آزادی بیان توجیهی برای ترسیم کاریکاتور اهانت آمیز به نبی اکرم(ص) نیست.از سوی دیگر احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی بهتر است.

به گزارش خبرنگارگروه دین و اندیشه"مهر"، ادگار برونفمان رئیس کنگره بین المللی یهودیان به دنبال انتشار کاریکاتور موهن نبی اکرم (ص) اظهار داشت: علیرغم اینکه آزادی بیان و آزادی عقیده از حقوق انسانی است اما این دو مسئله در قضیه کاریکاتور اهانت آمیز به نبی اکرم (ص) که در روزنامه جولند پستن دانمارک منتشر شد، خشم و غضب مسلمانان را برانگیخت. زیرا احترام به اعتقادات دینی و آموزه های مسلمانان را رعایت نکرد.

ادگار برونفمان معتقد است که این مسئله تنها مختص به امروز نیست بلکه در طول تاریخ، جهان اسلام با آن مواجه بوده است. این در حالی است که  اسلام مانع به تصویر کشیدن و ترسیم از پیامبر اکرم(ص) می شود.

به گزارش خبرگزاری العربیه به نقل از روزنامه " الحیاة" چاپ لندن، وی افزود: اما به دنبال احترام به یکدیگر و مسئله حقوق بشر این سؤال پیش می آید که آیا احترام به اعتقادات دینی و آداب و رسوم دیگران شامل حال مسلمانان نمی شود و نباید به آنها احترام گذاشت؟

برونفمان یاد آور شد: کلمه" احترام" بر "تسامح"  برتری دارد؛ زیرا تسامح را  یک نفر نسبت به دیگران انجام می دهد و آن فکر مثبت و سازنده ای به اندازه احترام نیست، زیرا احترام گذاشتن عملی متقابل است و دو جانبه، اما به دنبال ترسیم کاریکاتور اهانت آمیز مذکور توهین به همه مسلمانان شده است.

ادگار گفت: شناخت ادیان به منظور احترام به آنها و اعتقادات دینی آنها لازم و ضروریست و شرط اول برای احترام گذاشتن به انسان است.

تعبیر آزادی بیان توجیهی قانع کننده برای حل این موضوع یعنی مسئله کاریکاتور نیست و از سوی جهان اسلام و عرب نیز مخالفانی دارد، زیرا احترام به رهبر دینی آنها را زیر سؤال برده است. از سوی دیگر احترام و تفاهم متقابل میان ادیان مختلف راهی جهت خلق جهانی برترو نیکوتر است. 

برونفمان افزود: حتی توهین به کتاب مقدس توهین به خود ما به شمار می رود، بنابراین تفاوتی ندارد که هتک حرمت به قداست قرآن باشد یا تورات یا انجیل یا مکان مقدس یا شخص محترم، همه اینها بی احترامی و زیر پا گذاشتن حقوق دیگران را به دنبال دارد و احترام متقابل باید در چارچوب همه مسائل باشد.

وی با اشاره به اقلیت مسلمان دانمارک تصریح کرد: آنها با درایت کامل خشم وغضب خود را اعلام کردند، زیرا مهاجران در جوامع میهمان باید متحد باشند، چه مسلمان چه یهودی چه مسیحی و هویت، اعتقاد، عادت و دین خود را حفظ کنند البته برای مهاجران یک کشور سخت است که این امر را محقق کنند ولی جز با اتحاد و همبستگی نمی توانند این هفد را محقق کنند.

وی اشاره کرد: مسلمانان، مسیحیان و یهودیان همه فرزندان ابراهیم (ع) هستند و واجب است که مشترکات دینی را بین خود بشناسند و با یکدیگر متحد و همسو عمل کنند.

ما نیازی به قانونی جدید نداریم بلکه تنها باید بر خودمان، آداب و رسوم و آئینهای خود مقید باشیم و کاری انجام ندهیم که دچار  بحران  شویم؛ زیرا همه ادیان الهی و آسمانی ما را به احترام گذاشتن به حقوق یکدیگر فرا می خوانند.

      برگرفته شده از سایت خبرگزاری "مهر"

          در پیرامون موضوع فوق از همهء دوستان و بازدیدکننده گان وبلاگم تقاضا میکنم نظرات ارزندهء شان را بدهند و به این سولات توجه شود:

  آیا به نظر شما نشر کاریکاتورهایی حضرت محمد یک اهانت به شخصیت آن بزرگوار و بشریت است؟

   در مورد آزادی نشر و بیان چه نظر دارید؟

آیا نشر کاریکاتورهایی از بودا و عیسی در روزنامه های اروپایی اینقدر شور و ولوله با خود داشت؟

آیا فکر میکنید عکس العمل خشونت آمیز مسلمانان در این مورد به جا ،معقول و منطقی است؟ اگر نه چه پیشنهاد دارید؟

در مورد این گفتهء  مسیح که سلام خدای محمد بر او باد در انجیل متا می فرماید:

" آن که دشنام می دهد پیش از آن دشنام خورده است, آن که زخمی می زند پیش از آن زخم خورده است"  چه نظر دارید؟؟؟

خودزنی و زنجیرزنی در عاشورا

 

        راستی شنیدم نحوه عذا داری در کشور همسایه ما ایران امسال فرق کرده است، بهتر است بگویم متمدن‌تر شده است. مثلا شرکت خانم‌ها در جلسات مردانه بسیار چشمگیر بوده است.
چند روز پیش عکسهای را دیدم که در میان جوانان عذادار خودبزن و زنجیر بزن، خانمهای نیز به چشم میخوردند که در حال خودبزن و زنجیر زدن بودند.
راستی این عمل با سادیسم چه فرقی دارد؟
از نظر من خانمها نباید حتی سینه بزنند. بهتر است بگویم با مشت و یا پنجه به سینهءشان نکوبند.
از نظر مولویها افغانی و ایرانی: بهتر است خانمها در خانه عذاداری کنند و اگر حقوق بشر مراعات شود مساجد مخصوصی برای زنان ساخته شود و بارخوان و واقعه‌خوان هم باید زن باشد، چون شیطان همیشه در کمین است. فی المثال اگر یک بارخوان جوان مذکر  با صدای زیبایش در مجلس زنانه واقعه‌سرای کند، امکان دارد دخترهای جوان از راه اصلی شان منحریف شوند، بجایی انکه به حسین و واقعه کربلا فکر کنند به صدای بارخوان دلبند میگردد. و امکان دارد بعد از ختم مجلس، دخترانیکه شیفته صدای مرد مذکور شده باشند در راه رو و یا در پیاده راه ها منتظیر بمانند تا بارخوان از جلسه بیرون آمده و دنبالش کنند.

راستی مردم ایران در عذاداریها از دُهل استفاده می‌کنند. بهتر نیست در افغانستان از تبله استفاده کنند؟ گرچه ما دُهل هم داریم که بیشتر به درد آتن می خورد. ناگفته نماند که صدایش طربناکتر از زیر بغلی است.
فکر کنم عذاداری باید در مساجد برگزار شود نه در سرکها. اگر عذاداری به سرکها کشیده شود نتیجه اش عین گفتار مولویها خواهد شد.
عیب دیگری هم دارد و آن این است که از کیفیت اصلی‌اش کاسته میشود به نمایش بیشتر میماند. آنوقت هر جوان زنجیرزن از شکافهای زنجیر چشمانش خیره به دنبال کسی میدود که به شکار در عطش است. آنوقت است که عذاداری بر شخص عذادار حرام میشود.
عیب دیگری هم دارد، آن این است که سرکها کاملا مسدود میشود اگر موتری حامل یک بیمار در حال مرگ، جهت راه یافتن به شفاخانه آرنگ سر دهد، زنجیر زنان و نوحه‌سرایان کربلا، از این عمل راننده خشمگین شده و این عمل را اهانت به امام حسین می‌دانند. بلافاصله در یک حمله سریع از طرف عذاران، اول راننده و بعد بقیه سرنشین همرا با شخص بیمار، جان شان را در راه آرنگ تسلیم میکنند. موتر بیچاره هم بصورت بیرحمانه تکه پارچه شده طیر، گیربکس، شاه‌پت، داشبورد، سلیندر و در اخیر اسکلیت موتر هم باقی نمی‌ ماند.
ضرری هم به دولت دارد هم از لحاظ امنیتی و هم مختل شدن نظم در جامعه و بروز خشم و نفرت در میان مردم.

راستی خوب است در افغانستان از شمشیر، کارد و چاقو در مراسم عذاداری استفاده نمیشود و شاید هم کسی بلد نباشد امکان دیگری هم هست که شاید متمدنتر باشند. ورنه چه صحنه‌های وحشت‌آوری می‌بود.

سخن اخیر:
من قصد بی‌احترامی به کربلا و امام حسین را ندارم و قصد اصالت دادن به دستاوردهای دنیای مدرن را هم ندارم اما با ین سطح از فهم و شعور انسانهای روی زمین هم مخالفم. فکر کنم این نوع اعمال وقیحانه در هیچ جای از این کرهء زمین هم نقش نخواهد داشت. علت این نوع رفتارهای غیر انسانی در کشورهای افغانستان، پاکستان، ایران، عراق و لبنان را به جز فقر تعقل در آن چیزی دیگری قابل سنجش وجود ندارد.
عکسهای را که می بینید نمونهء از همین نوع برخورد ها است.
متاسفانه خرافات و انحرافات آنقدر به ابعاد وسیعش رشد کرده است که اصالت عاشورا بکلی محو شده است. باز هم خدا را شکر، کمی امیدواری به آینده وجود دارد چرا که مشکلات مردم افغانستان در این حوزه ها نیست.
این روزها با خود در اندیشه ام که این کجرویها ناآگاهانه و تقلید کورکورانه تا کجا ما را خواهد برد؟ فکر می‌کنم دیگر کار از کار گذشته است، خرافات به درجه اعلایش رسیده است حتی راه تعقل را هم بسته است. میترسم آخیرالامر به جای برسد که دین و ایمان در انزوای کامل قرار گیرد. و آنوقت باید به دین جدید و رسول جدید انتظار کشید.

سخن آخیری آخیر:
حسین خونش را برلوحه تاریخ زمان ثبت کرد و مردانگی و وفاداری و زیر بار نرفتن را به انسان‌ها آموخت. و آموخت که انسان موجودی‌ است آزاد. حسین نه تنها مربوط به شیعه‌های عراق، افغانستان، ایران، پاکستان و لبنان است بلکه به انسان‌های آزاده است. آنانیکه می‌خواهند آزاد بیاندیشند و آزاد زندگی کنند. روحش شاد

مشروح گزارش كنفرانس لندن

         

كنفرانس حمايت از افغانستان صبح امروز به وقت لندن كار خود را با سخنان توني بلر نخست وزير بريتانيا، حامد كرزي رئيس جمهور افغانستان، كوفي عنان، سر منشي سازمان ملل متحد، كندوليزا رايس وزير خارجه ايالات متحده آمريكا و وزير خارجه آلمان رسما كار خويش را آغاز كرد، كه ما در اين جا فشرده سخنان هر يك از آنها را ذيلا تقديم مي كنيم: توني بلر: صبح شما خوش و به كنفرانس لندن ازكشورهاي مختلف جهان خوش آمديد، به خصوص حضور آقاي عنان دبيركل سازمان ملل متحد، رئيس جمهور كرزي، وزراء و مهمانان عالي رتبه را خيرمقدم مي گويم، حضور شما در كنفرانس امروزي نشان دهنده تعهد كشورهاي شما و جامعه جهاني به منظور كمك به مردم افغانستان در جهت بازسازي يك افغانستان با ثبات و مرفه مي باشد، و همه چالشهاي بزرگي را كه افغانستان با آن روبروست، مي دانيم. هدف از برگزاري كنفرانس لندن البته، امضا موافقت نامه لندن مي باشد، كه از ما مي خواهد تا به آينده اين كشور هرگونه كه مي توانيم كمك كنيم. كشور من ظرف سه سال آينده متعهد به ارايه كمكهايي به ارزش 500 ميليون پوند، به افغانستان مي باشد. توني بلر در ادامه سخنانش تاكيد كرد كه: ما به كمكهاي مالي به افغانستان بسنده نمي كنيم. نيروهاي مسلح كشورهاي مختلف جهان درافغانستان حضور دارند. بريتانيا رهبري آيساف را به زودي به عهده خواهد گرفت و شمار بيشتري از نيروهاي بريتانيا در افغانستان خواهند بود. آقاي بلر خاطرنشان ساخت كه همزمان با روبرو شدن با وظايف خطيري كه هنوز در افغانستان در پيش روست، مهم است كه پيروزيها و دست آوردهاي بزرگ و چشم گير چهارسال گذشته را در نظر داشته باشيم، نه تنها، پيشرفت در عرصه اقتصادي و بلند رفتن سطح زندگي مردم، بلكه همچنين پيشرفت در رابطه به آزاديهايي كه اكنون مردم افغانستان از آن بهره مند هستند. شركت 8 ميليون نفر در انتخابات رياست جمهوري، 7 ميليون نفر در انتخابات پارلماني و برگشت ميليونها كودك به آموزش. او افزود؛ اما هنوز مشكلات عظيمي، در پيش است از جمله، بحران مواد مخدر. همچنين او گفت بريتانيا از استراتيژي ملي افغانستان در اين رابطه و ايجاد زمينه هاي معيشت جايگزين، براي دهقانان افغانستان حمايت مي كند. او همچنين از تهديد، تروريزم ياد كرد و تهديد آنهايي كه مي خواهند افغانستان را به عقب برگردانند، او گفت، بنابراين ما بايد مردم افغانستان را كمك كنيم. زيرا مبارزه مردم افغانستان براي دست يابي به دموكراسي و ثبات بخشي از مبارزه جهاني براي تضمين دموكراسي و آزادي در جهان است. بنابراين مهم است كه جامعه بين المللي كاري را كه در افغانستان آغاز كرده است به انجام برسانند. اين مهم است كه نشان دهيم، وقتي مردم برضد تروريزم اند، و خواستار دموكراسي هستند، ما در كنار آنها خواهيم بود. بايد گفت كه ما با تعهد براي چشم انداز آينده مناسب به آن كشورهايي كه خواهان دموكراسي اند، تنها به تامين ثبات در كشورهاي آنها كمك نمي كنيم. بلكه انتظار خود براي تامين ثبات را نيز برآورده مي سازيم. سخنران دوم اين كنفرانس وزير امورخارجه آلمان كشور ميزبان كنفرانس بن در چهار سال پيش بود. او با برشمردن محروميت هاي مردم افغانستان در تحت حاكميت طالبان و مشكلات فراواني كه برسر راه افغانستان در چهارسال پيش قرار داشت گفت، تغييرات چشم گيري در افغانستان صورت گرفته است و ما شاهد هستيم كه تمام مواد توافق نامه بن عملي شده است. تصويب قانون اساسي، انتخاب رئيس جمهور و آغاز به كار پارلمان جديد. دلايل اين پيروزيها را وزير خارجه آلمان اين چنين برشمرد؛ 1- توافقنامه بن كه در برگيرنده آجنداي روشن و سيستماتيك سياسي بود با ضرب الاجل هاي معين. 2- برخورد با افغانستان همه جانبه و هماهنگ بود، هم در عرصه نظامي و هم در عرصه توسعه. 3- دليل سوم براي اين پيروزي شركت كشورها و نهادهاي مختلف در اين روند بود. هيچ كشوري به تنهايي نمي توانست سهم در بازسازي افغانستان را به عهده بگيرد و بالاخره به نظر وزير خارجه آلمان چهارمين عامل دراين پيروزي، افغاني بودن اين بازسازي بود. او افزود كه البته تاخيرها و عقب نشيني هايي در اين روند وجود داشت، اما بايد در نظر داشت كه همه مي آموزند و مي توانند، كه همكاريها و تشريك مساعي جامعه بين المللي و افغانستان اكنون به يك سطح عالي رسيده است. وزير خارجه آلمان افزود؛ آنچه مهم است، اين است كه اكنون روند بن به روند كابل مبدل شده است. قرارداد افغانستان كه دراين كنفرانس به امضا مي رسد، درجاي ديگر از جهان تهيه نشده است، بلكه افغانها خود آن را در كابل تهيه كرده اند. وزير خارجه آلمان با تاكيد بر تعهد جامعه بين المللي و آلمان در به سر رساندن بازسازي افغانستان خاطر نشان كرد كه ميزان و سرعت به سر رسيدن اين كار بيش از هر زمان ديگر به حكومت و پارلمان افغانستان بستگي دارد. او همكاريهاي منطقه اي و جا داشتن افغانستان در ساختارهاي منطقه ايي را دراين پيروزي مهم خواند. وزير خارجه آلمان در اخير كه به زودي تام كري از آلمان رهبري يوناما در افغانستان را به عهده خواهد گرفت ابراز خشنودي كرد. كندوليزا رايس وزير امور خارجه ايالات متحده امريكا، سومين سخنراني كنفرانس بود. او تمام دست آوردهاي چهار سال گذشته را قبل ازهمه مديون مردم شريف افغانستان و رهبري حامد كرزي خواند. خانم رايس گفت: آنچه ما را امروز گردهم آورده است دست آورد تاريخي، قرن جديد و جوان ماست، امروز اين دست آورد انتقال افغانستان از استبداد به سوي دموكراسي است. دست آورد اين پيروزي درقدم نخست به مردم شريف افغانستان و رهبري رئيس جمهور كرزي برمي گردد. اين دست آورد نمونه اي است كه مي تواند از نتيجه همكاري كشورهاي جهان به دست آيد. خانم رايس گفت، افغانستان ويران و منزوي و پناهگاه القاعده كه در آن حرمت و آزاديهاي انسان سركوب مي شد پس از سقوط رژيم طالبان با اراده مردم آن كشور، و با كمك جامعه بين المللي چهره عوض كرد. و امروز ما انجام پيروزمندانه آنچه را كه براي افغانستان در نظر داشتيم تجليل مي كنيم. آنچه را كه چهارسال پيش در بن نمي توانستيم تصور كنيم. يك دولت فعال داراي حاكميت و استقلال، يك قانون جديد دموكراتيك، يك اقتصاد آزاد در حال رشد، يك ارتش چند مليتي درحال شكل گرفتن كه مي تواند مايه افتخار مردم افغانستان باشد، و دو انتخابات رياست جمهوري و پارلماني با شركت ميليونها نفر! خانم رايس افزود؛ حمايت جامعه بين المللي همه جانبه و چشم گير بوده است. حمايت و همكاريهاي كشورهاي منطقه سازمان ملل و اتحاديه اروپا، و كشورهايي مانند جاپان، بريتانيا و آلمان را نام برد. در عرصه امنيتي او افزود كه ناتو نيروهاي كمك به امنيت در افغانستان را رهبري مي كند، خانم رايس افزود؛ با پيشرفتهاي به دست آمده، عده اي مي توانند تصور كنند كه كار به انجام رسيده است. اما او گفت كه : من و رئيس جمهور بوش و مردم امريكا به اين نظر نيستند. او افزود كه ايالات متحده امريكا، كاملاً به پيروزي دراز مدت افغانستان متعهد است. خانم رايس تاكيد كرد براي آمريكا، همكاريهاي استراتيژيك با افغانستان مطرح است. خانم رايس گفت؛ برعلاوه تعهد موجود ما در مورد كمك تقريباً 6 ميليارد دالر، اعلام مي كنم كه رئيس جمهور بوش، از كنگره امريكا، تقاضا خواهد كرد تا 1/1 ميليار كمك ديگر به افغانستان در سال آينده را تصويب كند. وزير خارجه امريكا از تجربه پيروزي افغانستان به عنوان يك تجربه بي سابقه در تاريخ آزادي ياد كرد. در اخير او از همه خواست تا تلاشهاي خود را براي تامين افغانستان دو برابر كند، با در نظر داشت اينكه در يك افغانستان امن و با ثبات و دموكراتيك جهان يك دوست دائمي خواهد داشت و يك مبارز دائمي براي صلح! كوفي عنان دبيركل سازمان ملل متحد در صحبت خود در كنفرانس حمايت از افغانستان، كه امروز و فردا در لندن برگزار است گفت كه ما در يك مقطع مهم از سفر مشكل افغانستان از جنگ و ويراني به سوي دموكراسي، به سوي يك كشور داراي پارلمان انتخابي و رئيس جمهور مشروع گرد آمده ايم، خوش بيني ما در مورد آينده افغانستان با مشكلات عظيمي كه هنوز بر سر راه است همراه است، خشونت هاي اخير ياد آور شكننده بودن صلح و ثبات در افغانستان است، تروريزم، خشونت، توليد و قاچاق مواد مخدر و فساد نه تنها تلاشهاي جاري براي دولت سازي براي افغانستان را تهديد مي كند، بلكه ثمره هاي روند بن را نيز با خطر مواجه مي سازد. او افزود اينها نگرانيهايي است كه مردم و رهبران افغانستان بايد به آن توجه كنند، آقاي عنان افزود كه آنچناني كه ما از تجربه آموخته ايم. نگرانيهاي مطرح در افغانستان، براي جامعه جهاني نيز مطرح است. اين به منفعت تمام كشورهاي جهان است تا افغانستان را در حاليكه به سوي صلح، ثبات و دموكراسي و ازهمه مهم تر استقرار امنيت كه از نظر اهميت در پيشاپيش تمامي موضوعات قرار دارد، كمك كنيم. همكاريي كه در ارتباط به افغانستان دركنفرانس به ميان آمد و امروز بار ديگر تجديد مي شود بايد به حمايت از مردم اين كشور ادامه دهد. در اين همكاري بايد مردم افغانستان هم در جهت داشتن يك دولت قوي، ايجاد يك نيروي مجهز امنيتي، احترام به رعايت حقوق بشر، ايجاد اداره سالم، نظام قوي و فعال قضا و توانايي براي براي رسيدگي به مشكلات اساسي كمك كند. آجنداي مندرج در توافق نامه افغانستان، نمايندگان كشورهاي مختلف را كه در اينجا گردهم آمده اند و اميد دارد تا در بازسازي آينده اين كشور نقش خود را ايفا كنند. توافق نامه افغانستان موضوع نگرانيهاي امنيتي را در سرخط اجنداي خود دارد، به موضوع اساسي حاكميت قانون و اداره، توسعه و بازسازي و مواد مخدر توجه كرده است. اين توافق نامه داراي ضرب الاجل زماني و اولويتها مي باشد و به صورت خلاصه بايد گفت كه يك برنامه همه جانبه براي آينده افغانستان است. آقاي عنان افزود همزمان با آنكه مردم افغانستان تحت رهبري مدبرانه رئيس جمهور كرزي و جامعه بين المللي براي عملي شدن مواد توافق نامه افغانستان كار مي كنند، سازمان ملل متحد آمده است تا به آنها كمك كند، سازمان ملل متحد به عنوان ناظر اجرايي اين موافقت نامه از تلاشهاي دولت افغانستان براي استفاده موثر و محسوس براي مردم و از كمكهاي بين المللي حمايت خواهد كرد. آقاي عنان در اخير گفت كه مردم افغانستان مستحق دست يابي به صلح هستند و رئيس جمهور كرزي و آقاي مجددي رئيس سنا و آقاي قانوني رئيس ولسي جرگه افغانستان و ساير رهبران افغانستان در تمام سطوح بايد مطابق خواست مردم افغانستان عمل كنند، زيرا ثبات دراز مدت در افغانستان و اعتبار دولت افغانستان بستگي به اين امر دارد. در پايان نشست قبل ازظهر امروز كنفرانس لندن، حامد كرزي رئيس جمهور افغانستان از كمكها و حمايت به موقع جامعه بين المللي براي مردم افغانستان تشكر كرد و گفت؛ افغانستان به آنچه دست يافته ناشي از تلاشهاي مردم شجاع افغانستان و كمكهاي جامعه بين المللي است. چهار سال بعد از كنفرانس بن مردم افغانستان تلاشهاي جدي و دست آوردهايي در جهت تامين صلح و ثبات و دموكراسي داشته اند. ما اين دست آوردها را مديون تلاشهاي بي شائبه مردم افغانستان، در همكاري از سوي جامعه جهاني هستيم و در پرتو اين همكاري مشترك دست آورد ما بزرگ بوده است. آقاي كرزي در مورد استراتيژي توسعه ملي افغانستان براي پنج سال آينده چنين گفت؛ براي فائق آمدن روي چالشهاي باقي مانده امنيتي و دولت سازي افغانستان، يك استراتيژي ملي را طرح كرده است كه امروز براي شما پيش كش خواهد شد. با تطبيق اين استراتيژي و ادامه كمك هاي جامعه جهاني ما قادر خواهيم بود تا به اولويتهايي كه خود طرح كرده ايم در ظرف 5 سال آينده برسيم، ما مي دانيم كه صلح و ثبات پايدار در افغانستان مستقيماً وابسته به ايجاد زيربناهاي اداري است. با ايجاد و بهبود اين زيربناها و بهبود ظرفيت آنها ما قادر به اجراي قانون و حمايت از حقوق مردم خود خواهيم بود. ما اصلاحات اداري و قضايي تسريع خواهيم كرد. آقاي كرزي به سخنانش چنين پايان داد؛ امروز مردم افغانستان افتخار دارند كه با كمك شما ما توانستيم، در قطار خانواده هاي ملتهاي جهان قرار گيريم و از مقام و حيثيت با عزت برخوردار شويم. بر گرفته شده از سايت خبري وحدت

اظهار سپاس و قدردانی دارم از دوستان!

           همتم بدرقهُ راه کن ای طاهر قدس          که دراز است ره ِ مقصد و من نو سفرم

  دوستان!

         نظرات و نامه هایی لطف انگیز تان مرا باشوق و اشتیاق٬ باشور و با آرمان و عشق و علاقهُ هرچه بیشتر وادار به فعالیت میکند.  از نامه هایی تنقیدی دوستان هم تقدیر به عمل می آورم٬ و همیشه آمادهء پذیرایی یشنهادات و نظرات ارزنده و منطقی تان باقلب باز هستم. انسان همیشه مبتلا به اشتباهات و غلطی ها میشود٬اما تکرار اشتباهات گناه است٬ پس باید مرا متوجه اشتباهات ام کرد و وعدهء من با شما در تکرار نشدن (گناه نکردن) است.

     تلاش در این است که بتوانم یک خط السیر برای جوانان ما که دور از زادگاه خویش اند ایجاد کنم تا بتوانم همان مسُولیت وجدانی خویش را اجرا کرده باشم. زندگی دور از وطن با فرهنگ بیگانه انسان هایی سست اراده را به تلاطم امواج مرگبار میکشاند٬ اذهان آنها را با مفهوم کاملاً غلط از آزادی شستوشو میکند٬ دیگر زندگی برای آنها جز خوش گذرانی مفهوم دیگر ندارد.همین درد باعث شده که دیگر باید در قبال آرمان هایی اجتماعی قدم زد. 

                                                  

البته در سایت خبر رسانی www.afgha.com هم اجرای وظیفه میکنم آنجا هم سری بزنید.

                    موُفق باشید.               مخلص شما: ب. رضایی

این هم برای تو...

 

واقعا ً زیبا گفته اند که.......

 

دنبال كسي نگرد كه بتواني با او زندگي كني
دنبال كسي بگرد كه نتواني لحظه اي بدون او زندگي كني

شعری از استاد نهایت قابل قدرم علی کریمی

   این شعراستاد برنده  جایزه دوم در سطح کشورهایی فارسی٫ دری در سال۱۳۶۹خورشیدی شده است. 

 

ای باد إ

     

       ای تیغ برهنه بر تن گل،

       ای رهزن کاروان هستی ،

       ای از تو خزان بهار گلها ،

       ای از تو غمین نوای مستی إ

 

 

                                                         ای بادإ

 

                                                          آنگه ز خشم بر شتابی ،

                                                           بر عارض دلنشین لاله :

                                                         بنگر به رخش که قطره اشکی ،

                                                            گوید سخن هزار ساله إ

 

ای باد إ

 

       نفرین گل وبهار بر تست إ

       تو مظهر رنج وغصه هایی ،

       بلبل ز تو بس ستم کشیده ،

       تو قاصد مرگ سبزه هایی إ

                                                             ای باد إ

 

                                                       روزی گذرد زمان وحشت ،

                                                       پیکی ز بهار خواهد آمد ،

                                                         لاله چو چراغ بر فروزد ،

                                                         بلبل به چنار خواهد آمد إ

ای باد إ

 

      از گرمی دلپذیر خورشید ،

       در دشت و دمن بنفشه روید،

       پروانه به دور گل برقصد ،

       صد راز نهفته باز گوید إ

                                                           ای باد إ

 

                                                          در انجمن بهار فردا ،

                                                         محکوم گذشته های خویشی إ

                                                         درپرتو دل فروز گلها ،

                                                         خجلت زده در نگاه  خویشی إ إ إ

                               

 

 

درود به روان و روح پاک آنانکه با آروزها دنیا را وداع گفتند

نیست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟
من که منفور زمانم، چه بخوانم‌ چه نخوانم

چه بگویم سخن از شهد، که زهر است به کامم
وای از مشت ستمگر که بکوبیده دهانم

نیست غمخوار مرا در همه دنیا که بنازم
چه بگریم، چه بخندم، چه بمیرم، چه بمانم

من و این کنج اسارت، غم ناکامی و حسرت
که عبث زاده‌ام و مهر بباید به دهانم

دانم ای دل که بهاران بود و موسم عشرت
من پربسته چه سازم که پریدن نتوانم

گرچه دیری است خموشم، نرود نغمه ز یادم
زان که هر لحظه به نجوا سخن از دل برهانم

یاد آن روز گرامی که قفس را بشکافم
سر برون آرم از این عزلت و مستانه بخوانم

من نه آن بید ضعیفم که ز هر باد بلرزم
دخت افغانم و برجاست که دایم به فغانم         (نادیا انجمن)           

انتظار

چندی است
بر سیاهی وهم‌آلود شب
        ستارهء ندرخشیده است

دیری است
 ابرهای عقیم
   تمام پنجره‌های شهر را پوشانیده است

حالا
     من
           سکوت
                    اقیانوس
                                  انتظار

پایان شب را به نظاره نشسته‌ایم 

 

اینجا اقیانوس درد است

اینجا اقیانوس درد است
طلاطمش تا دورها موج میزند،
دندانهایش از جنس برف است
و لب‌های برنده‌تر از شمشیر چنگیز
و سیاهتر از شب
ما مرده‌ایم
زمان ما را میبرد با خود
خفته در بستر مرگیم ما
آنکه نجات‌مان دهد کجاست؟

چقدر دردیم ما
نمیخواهم چهره‌اش بنگرم
سردم است
گناهم معلوم است
گرسنه‌ام‌ ـ
نان
عریانم ـ
کمی مهربانی
گلویم می‌فشارد درد
می‌فشارد اندوه
من سراپا اندوهم،
تنیده در بغض
اندوه آهنگین مرگم
از اندوهم ترانه مرگ را میسرایند
اچ‌ آی وی ام معلوم است ـ
گرسنگی

عفونتم ـ
ازدحام زخم‌ها است
کجاست واژه‌ای ـ
که دردم را بگویم؟؟

بی‌جدل
مرگ را تکرار میکنم

دوست دارم این وطن را

دوست دارم این وطن را

                               سنگ او را کوه او را

                                                        قلب خود را خانهُ اندوه او را

دوست دارم این وطن را     غرش و عصیان او را

                                                در نبرد قهروطوفان    آیت اعجاز اورا

  در بر آزاده کوهستان    غریو وهی هی چوپان اورا

                                                      بهمن و طوفان او راژ

دوست دارم این وطن را

                               سنگ او را کوه او را

                                                        قلب خود را خانهُ اندوه او را