ای مه نورین تو را هم ماه گرفت        

 در نهایت غمزه ی دلها گرفت

 

ما چه کردیم که آن حدیث نای ما    

  ناشنیده رفتی و سورنا گرفت

 

آن رهی رفتی که ترکستان رود  

   کشور قلبت بیگانه ها گرفت

 

دیٌر دلت دیٌر عشق و مستی بود    

     آخر آنرا عقده  و غمها گرفت

 

حیف است که معرفت متروک شد    

    ناگهان احساس او را جا گرفت

. 

.

.

...