مسلمان بودن: ثواب یا عذاب؟؟
چرا رود آب در همان جویی که بارها رفته است؟؟؟
یکی از خبرهای داغ این روزها در استرالیا سخنان تفرقه برانگیز و نژاد پرستی ملایی است بنام شیخ تاج الدین الهلالی. که برای دومین بار باعث بروز مشکلات وسیع مذهبی و انسانی ای دامین گیر مسلمانان آسترالیا شده است.
استرالیا کشوریست پهناور با جمعیتی بیست میلیونی در نیمکره جنوبی که با سیستم دموکراتیک و چند حزبی اداره میشود. درآمد سرانه آن بدلیل صنعت و اقتصاد آزاد بالا و از نظر در صد جمعیت، مجموعه ای از شهروندان 175 کشور جهان است. اکثریت جمعیت تابع کلیسای مسیحی و دومین گروه مذهبی بودایی و سپس مسلمان و کلیمی و سایر فرق است. اصولا داشتن مذهب و پیروی از هرگونه باوری در استرالیا اختیاری و انتخاب شخصی است. بدلایل تربیت اجتماعی آزاد و طبیعت جند ملیتی شهروندان و تمرکز فرهنگ های مختلف در این قاره ، قانون گزار اجازه دخالت مذهب در سیاست را نمیدهد. البته این باعث نمیشود که از تبلیغات فرهنگی و مذهبی هیچ گروهی حقی ضایع و یا از آن جلوگیری شود. به زبان ساده حقوق فردی ، سیاسی و مذهبی فردی مثلا بودایی که تازه به تابعیت استرالیا در آمده با نخست وزیر استرالیا که عضو کلیسای انگلیس است مساوی و هیچیک برتری بر دیگری ندارند. متاسفانه از این آزادی باور های شخصی گاهی سوء استفاده هایی نیز میشود و بخصوص در این اواخر ملای سیدنی آقای هلالی بر اساس وقایع سیاسی و اجتماعی روزانه و متعارف کلماتی را بزبان میآورد که نفاق انگیز و سیاست سوء استفاده از آزادی کلامی است که در هیچ یک از کشورهای مسلمان و دول خاورمیانه وجود ندارد. کلمات مشکوک این شیخ ، نه فقط مسلمانان را ناراحت کرده و علنا گفتار و اعمال خودسرانه و قیمومیت وی بر جامعه مسلمین استرالیا را زیر سئوال میگیرند بلکه مایه نگرانی سایر باورهای متعارف استرالیا شده است.
خطابه این شخص مذهبی در روز عید فطر که بزبان عربی گفته است: اگر تکه گوشت برهنه ای را در محلی خارج مثلا در خیابان یا در باغچه یا در پارک عمومی بگذارید و پیشکی بیاید و این گوشت را بخورد ، مقصر کیست؟ پیشک یا گوشت برهنه. مشکل گوشت لخم است. اگر در اطاق خودش ، در خانه خودش و در حجاب خودش باشد مشکلی بوقوع نخواهد پیوست!! البته در زیر فشار افکار عمومی ایشان بار ها از سخنان خود عذر خواهی نموده ولی مردم استرالیا آنرا کافی نمیدانند و تقاضای برکناری وی را از مفتی گری دارند.
دومین اشاره وی در یک شبکه ی تلویزیونی مصر به حمایت و ابراز و اعلام بی گناهی چند جوان مسلمان لبنانی الاصل است که 6 سال پیش به چهار دختر وحشیانه تجاوز کردند و همگی به زندانهای طولانی محکوم شده اند و ضمنن غربیان را همه دروغ گو خطاب نموده است.
این طرفداری بسیار جاهلانه یی یک مفتی در کشوری که رعایت احترام به مذاهب و فرهنگ ها واجب و حتی در مدارس تدریس میشود و برای زن و مرد فرقی را در جامعه نمیتوان یافت ، سر و صدا و ناراحتیهای فراوانی ایجاد نموده و مردم و رسانه های گروهی اعتراضات فراوانی نسبت به ابراز این کلمات نژاد پرستانه و تفرقه انگیز را در جامعه ابراز حتی خواهان سلب شهروندی و اخراج وی از استرالیا شده اند. البته اینگونه سخنان وی برای بار اول نیست و ایشان بار ها سخنانی را بزبان آورده که نه فقط درخور یک شهروند استرالیایی نیست بلکه بعنوان فرد مذهبی مسئول ، ایراد چنین کلماتی را نوعی توهین به فرهنگ و باور سایر مردم استرالیا میدانند.
در میان سایر ملت های ساکن مسلمان کیش : ما مردم افغانستان نیز مورد حمله ی عقاید عامه به خاطر مسلمان بودن خود هستیم. و ما را نیز دارای طرزی فکری الهلالی میدانند که در جای خودش بسیار هم درد آور است. چنانچه هنوز هم از مهر و تاپه ی القاعده بودن در این کشور رنج می بریم.
تحریکات شیخ هلالی که افکار عمومی مردم استرالیا را کاملاً در مورد مسلمانان به اشتباه برده است. مسلماً عواقب بدی برای ایجاد شکاف بیشتر و ایجاد نوعی سوءظن در کردار و رفتار و منویات صلح طلبانه جامعه محترم مسلمین استرالیا خواهد داشت. همانگونه که دختر خانم مسلمانی در تلویزیون رسمی و در مخالفت با این نوع طرز فکر اعلام نمود: گفتار شیخ هلالی نماینده طرز فکر مسلمانان استرالیا نیست و زنان مسلمان از وی حمایت نمیکند. ولی سوال اینجاست که آیا فقط اعتراض و اعتراف یک دختر مسلمان از سخنان قبیح وی کافیست تا اعتبار همه ای مسلمانان را که با طرز فکر وی اختلاف دارند در بین مردم احیا کند؟؟ یا اینکه مدیران جامعه ی ما نیاز به یک اقدام جدی و عملی دارند تا هویت ما نزد ساکنان و رسالتمندان این خانه ی مشترک مشخص و مجزا شود؟؟ به پندار من ما نیاز به یک سلسله اقدامات جدی داریم تا بتوانیم آبرومندانه و به حیث یک انسان مستقل و با هویت زنده گی کنیم. این وظیفه ی هر فرد مسو ل و با احساس است که تا حد توانایی اش تلاش ورزد و از ارزش های انسانی: مذهبی: فرهنگی و اجتماعی اش دفاع کند.